Saturday, January 15, 2022

"காகம்"


ஒரு நிஜக் கதை சொல்லட்டுமா?

.

இன்று முஹர்ரம் 21 (31.08.2K21) காலையில் 

நெகிழ்ச்சியான ஒரு சம்பவம் நிகழ்ந்தது.


நேரம் காலை 11:30 இருக்கும்.

முத்த வாப்பாவின் 

மோட்டார் சைக்கிளில் ஏறி 

மகன் விளையாடிக்கொண்டிருந்தது

எனது அறை ஜன்னலின் ஊடாகத் தெரிந்தது. 

மோட்டார் சைக்கிளில் இருந்த ஹெல்மட் கீழே விழுகிறது. 

அதை எடுக்க முயலுகிறான் மகன். 

விழுந்து விடுவானோ என்ற அச்சத்தில் 

வெளியே சென்று அவரோடு நானும் விளையாடுகிறேன்.  


"தம்பி வாப்பா !! 

காகம் ஒண்டு பிளேட்டுல வலையில சிக்கிக் கிடக்கு. 

பாவம் எடுத்துடுங்க." என்று 

அயல் வீட்டு மாடி பல்கனியில் இருந்து 

ஆகிலா வின் குரல் பலமுறை வருகிறது. 

ஆகிலா (04) என் சகலன் Muhammed Muhammed இன் மகள். 

சுட்டியான, சுறுசுறுப்பானவள்.

என்ன தான் சொல்கிறாள் 

என்று பார்க்கலாம் என்று 

ஏணியை எடுத்துபோட்டு எறிப் பார்த்தால் ...


ஹஸரத் பிலால் (ரழி) அவர்களின் ஞாபகத்தில் 

இதயம் நெகிழ்ந்து போகிறது. 

காகம் ஒன்று மீன்வலையில் சிக்கி, 

பிளேட் இன் வெயிலில் சோர்ந்து கிடக்கிறது. 

"கத்தரிக்கோல் ஒன்று எடுத்து வாங்க." 

என்று சொல்லி முடிப்பதற்கு முன்னரே 

காலடியில் வந்து நிற்கிறாள்

கத்தரிக்கோலோடு ஆகிலா. 


பிளேட் இன் மேலேறி 

காகத்தை மெதுவாகத் தூக்கிப் பார்க்கிறேன்.

எங்கே ... கொத்திவிடுமோ, 

காலால் கீறிவிடுமோ என்று 

எனக்குள்ளும் சிறிது அச்சம் இருந்தது.

என் தலைக்குமேலே

நூற்றுக் கணக்கான காக வட்டங்கள் வேறு.


தாகத்தோடு இருந்திருக்க வேண்டும்.

நாய்க்குத் தண்ணீர் புகட்டி 

சுவனம் சென்ற பெண்தான் நினைவுக்கு வந்தாள்.

"தண்ணீர்" என்றதுமே 

தான் படிக்கும்போது குடிப்பதற்காக 

தனக்கென எடுத்து வைத்திருந்த தண்ணீரைக் 

கொண்டுவந்து தருகிறார் இமாஸ் (10 - ஆகிலாவின் சகோதரன்). 

தண்ணீர் புகட்டியதும் 

கொஞ்சமாகக் குடித்தது என்று நினைக்கிறேன்.

அதன் கண்களில் பயம் இருந்தது. 

உடலில் எவ்வித திமிறல்களும் இல்லாமல் 

அந்த ஆன்மா பலவீனமாக இருந்தது.

உடல் முழுக்க வலை சிக்கியிருந்தது.

கால்கள், கழுத்து, இறக்கைகளில் 

கன்னாபின்னாவென்று சிக்கிக்கிடந்த வலையை 

கொஞ்சங் கொஞ்சமாகக் கத்தரித்து நீக்கியாச்சு.


இவை எல்லாவற்றையும் 

இமைக்காமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார் 

பால்கனியில் நின்ற மகன் ஸுதைக் (02). 


மெதுவாகக் கையை விரித்ததும் 

பறப்பதற்கு திராணியற்று 

பாதையில் போய் இறங்கியது காகம்.

இறக்கைகளை உதறி உதறி சுதாகரித்துக் கொண்டது.

ஒரு நிழலான இடத்தில் சென்று நின்றுகொண்டது.

ஒரு பாத்திரத்தில் தண்ணீர் வைத்தோம்.

சிறிது நேரத்தின் பின்னர் 

எங்கள் கவலைகளையும் தூக்கிக்கொண்டு 

பறந்து போனது.


ஆகிலாவின் முகம் முழுக்க 

அவ்வளவு மகிழ்ச்சி இருந்தது.

உரிய நேரத்தில் தகவல் கொடுத்து 

ஒரு உயிரைக் காப்பாற்றிய பெருமிதம் 

அவளிடம் மிகத் தெளிவாகத் தெரிந்தது.

அவளைப் பாராட்டினோம். 

மகனும் மழலை மொழியில் 

கண்டதை விவரித்துக்கொண்டே இருந்தான்.

.

.

சிறிது நேரத்தின் பின், 

வீட்டில் ஒரு பரிசளிப்பு விழா நடந்தது.

ஒரு உயிரைக் காப்பாற்ற எடுத்த முயற்சிகளைப் பாராட்டி 

ஆகிலாவிற்கு 

அவளுக்குப் பிடித்த சொக்கலேட் 

அனைவரது கைதட்டலுடன் பரிசளிக்கப்பட்டது.

உன்னதமான செயல்களை

உடனே பாராட்டிவிட வேண்டும்.

தண்ணீர் கொடுத்து உதவியமைக்காக 

இமாஸ் இற்கும் சொக்கலேட்டும் கைதட்டலுங் 

சேர்ப்ரைஸ்ஸாக் கிடைத்தன. 

மகனின் கண்கள் எதையோ தேடியது. 

அவருக்கும் கைதட்டலுடன் 

அதே சொக்கலேட் கிடைத்து.

அது நமக்கும் தான்.

இதையெல்லாம் அவர்கள் எதிர் பார்க்கவில்லை.


காகத்தை நீங்க கவனிச்சிருக்கீங்களா?

பகலெல்லாம் திரியுங் காகம்

இரவு பரவும் நேரம் ...

கூடு சென்று சேர்ந்து விடும்.

குவியலாய் பிரியாணி கொட்டினாலும்

ஒரு காகங் கூட கரையாது.

அவ்வளவு வாழ்வொழுக்கம் உள்ளவை.

மனிதன் தான் 

இரவைப் பகலாக்கி

இ(ப)றந்துகொண்டிருக்கிறான்.


அந்தக் காகத்தின் மரணம் 

அந்த வலைச் சிக்கலில் இருக்கவில்லை.

அதன் விதி வேறு ஒன்றாக இருந்தது.

ஆனாலும்,

இந்த சம்பவம் ஏன் நிகழ்ந்தது? என்பது

எனக்குப் புதிராகவும் இல்லை.


அளவற்ற அன்புடைய இறைவன்

அந்த உயிரைப் பாதுகாக்க நிகழ்த்திய சம்பவத்தில் 

நிறையவே ஞாபகமூட்டல்கள் வைத்திருந்தான்.

என்னுடைய உயிரையுமவன் 

இதுபோல பாதுகாத்த 

பல தருணங்கள் உண்டு.


நம்மை மரணத்தில் இருந்து பாதுகாப்பது 

நமது மரணம் தான்.

நேரம் வரணும்.

ஆனால், 

மரண பயம் தரும் நிகழ்வுகளில்,

மரணங்களில்

மகத்தான படிப்பினைகள் உண்டு.

.

.

முஹம்மத்❤️ஸன்ஸீர்.

முஹர்ரம் 21, செவ்வாய்.

(31.08.2K21).

No comments:

Post a Comment