Wednesday, January 13, 2016

புரியாத பிரியம் பிரியும்போது புரியும்.


மேகங்கள் லேசாகத் தூறல் போடத் துவங்கியிருந்தன .....

அப்பா ... நீங்களும் அம்மாவும் எங்ககூடவே வந்திடுங்கப்பா. நடந்தது எதையும் மனசுல வெச்சுக்காதீங்கப்பா .... வாங்கப்பா.

இதப்பாருப்பா ... உன்னையும் எங்களையும் புரிஞ்சிக்கிட்ட ஒரு பொண்ணா பார்த்து ஒனக்கு கட்டி வைக்க நாங்க தவறிட்டம் ன்னு நினைக்கிறன். ஒன்னோட விருப்பு வெறுப்புகளக் கூட கேட்காம, உன்னோட வாழ்க்கை நல்லாரிக்குமேன்னு தான் நாங்க நெனச்சம். ஆனா ... நாங்களே ஒங்களோட நிம்மதிக்கு இடைஞ்சலா இருப்போம்னு சத்தியமா நினைக்கலப்பா. நீ எங்க பையன் ... ஒன்னப் பத்தி எங்களைவிட நல்லா புரிஞ்சிக்கிட்டவங்க இந்த உலகத்துல யாருமே இருக்க முடியாது. ஒன்மேல எங்களுக்கு எந்த வருத்தமும் இல்லப்பா. என்ன உன்னோட கல்யாண விஷயத்துல நாங்கதான் தப்பு பண்ணிட்டோமோ ன்னு ஒரே உறுத்தலா இருக்கு. மன்னிச்சிடுப்பா.

என்னப்பா நீங்க .... என்கிட்ட மன்னிப்பெல்லாம் கேட்டுக்கிட்டு ..... அதெல்லாம் ஒன்னுமில்லப்பா. எல்லாம் சரியாகிடும். நான் பொறந்ததில இருந்து என்னோட நல்லதுக்குத் தானே நீங்க எல்லாமே பண்ணீங்க. இதுவும் அப்படித்தான் .... இப்பிடித்தான் நடக்கனும்னு ஆண்டவன் விதிச்சிருந்தா அத யாரால மாத்தமுடியும் .. சொல்லுங்க ..? அதையெல்லாம் விட்டுட்டு இப்போ நீங்க ரெண்டு பேருமே என்கூட வீட்டுக்கு வர்றீங்க. சரியா ..?

நான் சொல்லுறத ஒருவாட்டி கேளு... நான் இப்பிடியே ஓடியாடி வெளி உலகத்துல கிடந்து பழகிப்போன ஆளு. எனக்கு இங்க தங்குறது ஒன்னும் பிரச்சினையில்ல. எல்லாப் பெத்தவங்களும் ஓடியார்ற வயசில மேல போய்ச் சேர்ந்திடனும்ன்னு சொல்லுறது ... பிள்ளைங்க நம்மளப் பார்த்துக்க மாட்டாங்க ன்னு நெனெச்சி இல்லப்பா. கடைசிக் காலத்துல நம்மளால நம்ம பிள்ளைங்களுக்கு எந்தத் தொந்தரவும் வந்திடப்படாது என்கிறதாலதான். வெளியே சொல்லாட்டாலும் சாகும்வரை தன் பிள்ளைங்க கூடவே இருக்கணும்னு தான் எல்லாப் பெத்தவங்களும் ஆசைப்படுவாங்க. ஆனா வெளியே சொல்லிகிறதில்ல. அதால அது தெரியிறதில்ல அவ்வளவுதான்.

உனக்கு நல்லாவே தெரியும் ... உங்க அம்மாக்கு உன்னையும், என்னையும், அவளோட சமையலறையையும் விட்டா வேறெதுவுமே தெரியாது. அவ உலகமே நாமதான்னு வாழ்க்க பூரா இருந்திட்டா. இப்போ இதையெல்லாம் விட்டுட்டு வேறவொரு இடத்துல தனிமைப்பட்டுக் கிடக்கிறது அவளுக்கு ரொம்ப கஷ்டமாயிருக்கும். ஒரு நாளைக்கு ஒன்னோட முகம் பார்த்துப் பேசலேன்னா ..... அவ தலையே வெடிச்சிடும். நீ வெளிநாடு போயிருந்த காலத்துல அவ பட்ட பாடு எனக்குத்தான் தெரியும். அதால அம்மாவ மட்டும் உன்கூடக் கூட்டிக்கிட்டுப் போ. எங்களுக்குப் பென்சனும் வர்றதால பணப் பிரச்சினை ஒன்னும் இருக்காது. நான் அப்பிடியே அப்பப்போ வந்து உங்க எல்லாரையும் பார்த்துக்குவன். இப்போ இருக்கிற நெலமையில ரெண்டுபேருமே உன்கூட அங்க வர்றது அவ்வளவு சரியாயிருக்காது. சொன்னாப் புரிஞ்சிக்கோ.

அப்பாவை ஒருபோதும் எதிலும் வற்புறுத்த முடியாது. அவர் யோசிச்சு ஒருவாட்டி முடிவு பண்ணிட்டார்ன்னா அவர் பேச்ச அவரே கேட்க மாட்டாரு.

ஆழ்ந்த சிந்தனைக்குப் பின் ......
சரிப்பா ...... இன்னிக்கு நான் அம்மாவ என்கூட கூட்டிட்டுப் போறன் .... ஆனா சீக்கிரம் நீங்களும் எங்ககூட வந்திடனும். ஓகேவா?

சரி ரொம்ப சந்தோசம். அம்மாவ நல்லபடியாப் பார்த்துக்க.

குழுங்கிக் குழுங்கி அழத்துவங்கினான் ஆரொன்.
அன்னிக்கி அம்மாவோடப் பேசி சமாதானப்படுத்தி அவவ என்கூட அனுப்பி வெச்சீங்கலேப்பா ..... ஆனா கடைசி வரைக்கும் நீங்க மட்டும் வராமலேயே போயிட்டீங்களேப்பா .... உங்க கல்லறைய பார்க்க வர்ற ஒவ்வொரு முறையும் .. நீங்க பேசின கடைசி வார்த்தைகள் தான்ப்பா எனக்கு ஞாபகம் வருது.

பெத்தவங்கள கடசிக்காலத்துல சந்தோசமா வெச்சிருக்க வேண்டியது பிள்ளைங்க பொறுப்பு. பெத்தவங்க தன் பிள்ளைங்கள பார்த்துப் பார்த்து வளர்க்குறது .. பின்னால அவங்களையும் தன்னோட பிள்ளைங்க போல பாத்துக்கிறதுக்குத் தான்பா. நான் வெளிநாடு போயிருந்த நேரத்துல என்னென்னமோ நடந்து போயிருச்சு ..... எனக்கு எதுவுமே தெரியலேப்பா. உங்கள மீறி அம்மா என்னிக்கு ஒரு வார்த்த பேசியிருக்கா...? அம்மாவும் என்கிட்ட எதுவுமே சொல்லல. இருக்கிறப்போ விட்டிட்டு நீங்க இல்லாதப்போ அழுது என்னப்பா பிரயோசனம்....?
சாரிப்பா .... என்ன மன்னிச்சிடுங்கப்பா .....

அவனைப் போலவே .....
அந்த மயானத்தில் மழையும் சோவென்று பெய்துகொண்டிருந்தது.

நம்மோடு இருக்கும்போதே - எல்லா
உறவுகளையும் நேசிக்கணும்.
நேசத்தின் நேர்த்தி நலிவடைந்து,
நேரமுங் கடந்து போனால்
நெஞ்சடைக்கும் நோவுகளும்
நெருஞ்சி நிகர்த்த நெருடல்களுமே
நம்மிடம் மிஞ்சும்.

அப்போது அழுவதைத் தவிர
வேறு ஒரு மண்ணுமே பண்ண முடியாது.

ஸன்ஸீர் இப்னு முஹம்மத்.
21.10.2015, புதன்.
 — feeling thankful.

No comments:

Post a Comment