
நாளாந்த நம் உணவில்
நம்ம உழைப்பிருக்கான்னு
பார்த்தா மட்டும் போதாது.
அடுத்தவர்
உயிர்த்துண்டுகள் ஒட்டியிருக்கான்னும்
உற்றுப் பார்க்கணும்.
என் நெஞ்சை நெருக்கிய நிகழ்வு.
ஒற்றைச் செருப்பு விற்று
இரட்டைச் சக்கர நாட்காலியொன்று.
அண்மையில்
வெல்ல நீரிழிவால் பாதிக்கப்பட்டுத் - தன்
இடதுகாலை முழங்காலுக்கு கீழே
இழந்துபோன உறவுக்காரர் ஒருவரைப்
பார்க்கச் சென்றிருந்தேன்.
ஒற்றைச் செருப்பு
ஒன்றுக்குமுதவாது என்ற
யாரோ சொன்ன வாசகமும்,
கட்டிலின் கீழே,
தன் துணையிழந்து கிடந்த ஒற்றைச் செருப்பும்
ஒன்றோடொன்று கட்டிப்புரல்வது
என் சிந்தனையை ஒவ்வொரு முறையும்
ஈர்த்துக்கொண்டே இருந்தது.
எப்படியாச்சு?
என்ற ஒரேயொரு கேள்வி
என் ஒட்டுமொத்த சிந்தனையையும்
எல்லாப்பக்கமும் சுட்டெரித்தது.
காலில் எற்பட்ட காயத்திற்கு
களிம்பு போடச் சென்றபோது
வைத்தியர் ஒருவர்
மருந்து வைத்துக் கட்டிவிட்ட பாண்டேஜ்
இரவெல்லாம் தூக்காம் கெடுத்து உறுத்த,
காலையில் கடும்வலி தாங்காது
கட்டவிழ்த்துப் பார்த்தபோது
கீலங்கீலமாக புண்பட்டிருந்ததாம் தன் பாதம்.
வைத்தியரை அணுகி
ஏன் இப்படியாச்சு ன்னு கேட்டால்.....
பொண்டாட்டிய இழந்தவன் போல
தலையில் வைத்த கை நீக்காமல்
விறைத்துப்போய் நின்றாராம்
வைத்தியர் என்ற அந்த வலி தந்தவர்.
வாயில் வந்த வார்த்தைகளையெல்லாம்
வயற்றில் வைத்துப் புதைத்துவிட்டு,
வைத்தியசாலை அனுமதிச் சீட்டைப் பெற்று
புறப்பட்டாராம் என் சொந்தக்காரர்.
வைத்திசாலையில் அனுமதிக்கப்பட்டபின்
வந்தவர் போனவரெல்லாம்
என்னாச்சு யாராலாச்சுன்னு
குடைந்தார்களேயொழிய
வைத்தியம் நடந்தபாடில்லை.
அவரின் கஷ்ட காலமோ,
இல்லை
கல்வி கற்றுக்கொடுத்த கவலையீனமோ தெரியல.
மறுநாள் முதல் அடுத்த ஐந்து நாட்களுக்கு
வேதனம் வேண்டிய வைத்தியர்களின்
பாழாய்ப்போன வேலைநிறுத்தம்.
அதற்குப் போராட்டம் ன்னு ஒரு பெயரு வேற.
படித்தவர்கள் பார்க்கும்
பக்குவமான போராட்டாமா இது?
சம்பளம் வேண்டுமென்றால்
சாப்பாட்டை நிறுத்தி
சகித்திருந்து சண்டித்தனம் காட்டுங்கள்.
நம்பி வருவோர்க்கு
சேவையை நிறுத்தி,
நாளுபேரைச் சாகடித்து,
ஏழுபேரை நோகடித்து
நோட்டுக்களைப் நோண்டிப் பார்ப்பதில்
என்ன நியாயமிருக்கிறது?
என்ன நியாயமிருக்கிறது?
எல்லாம் ஓய்ந்தபின்,
ஐந்து நாள் பராமரிப்பின்றி
கறுத்துப் போன தன் காலைத்
துண்டாடுவதே சரியென்று பரிகாரம் சொன்னார்களாம்.
பாழாய்ப்போன படித்தவர்கள் சிலர்.
யாரோ ஒருவரின்
ஒரு கால் துண்டாடப்பட்டு
ஐநூறோ, ஆயிரமோ,
சம்பள உயர்வுங் கிடைத்தாயிற்று.
மகிழ்ச்சியா ..... கொண்டாடுங்கள்.
அந்த ஆயிரங்களைச் சேர்த்துவைத்து
சம்பந்தப்பட்டவர்கள்
பீட்சாவோ, பர்கரோ வாங்கி
குடும்பத்தோடு உண்ணுங்கள். குதூகலியுங்கள்.
அவரே சொல்கிறார்.
நானும் அதனை ஆமோதிக்கிறேன்.
ஒன்றைமட்டும் மனதில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.
யாராக இருந்தாலும் சரியே,
உங்கள் உணவில்
உங்கள் உழைப்பு உள்ளது என
உலகமே கேட்கப் பீத்திக்கொள்ளாதீர்கள்.
அதில் அடுத்தவரின் உயிர்த்துண்டுகள் ஏதும்
ஒட்டியிருக்குதா? ன்னும்
உற்றுப்பாருங்கள்.
நாமிருக்கும் இடத்தில் நடக்காவிடினும்,
நானும் சேர்ந்தெடுத்த முடிவில்
நானூறு மைகளுக்கப்பால் ஒருவர்
நியாயமேயின்றிப் பாதிக்கப்பட்டால்
நாமும் குற்றவாளியே.
நினைவில் வைத்திருங்கள்.
நல்ல சம்பாத்தியம்
நாலு தலைமுறைக்கு வரம்
நேர்மையற்ற உழைப்பு
நமக்கே சாபம்.
இறைவன் நம் அனைவரையும் பாதுகாப்பானாக.
ஸன்ஸீர் இப்னு முஹம்மத்.
18.01.2016, திங்கள்.
Well said Bro... Commercialized services...
ReplyDeleteWell said Bro... Commercialized services...
ReplyDelete